Historia marki Playstation- początki

Standard płyt CD, czyli przełom w branży gier

Pierwsze konsole do gier posiadały wbudowane w siebie gry. najczęściej był to „Pong”, i jego różne odmiany. Przełomem był mający premierę w 1976 roku Fairchild Channel F, który był pierwszą konsolą obsługującą cartridge, czyli niewielkie kości pamięci, z których konsola mogła odczytywać zapisane na niej dane. Przez długie lata standart ten był rozwijany przez największych producentów konsol i gier. Cartridge miały wiele zalet, na przykład konsola natychmiastowo mogła odczytać zapisane na niej dane, ciężko było je uszkodzić, można było dodać małą pamięć na zapis stanu gry, a nawet dołożyć dodatkowy chip, tak jak zrobiło to Nintendo w przypadku swojej konsoli SNES, i układu SuperFX. Jednakże posiadały one dwie, ogromne wady, a mianowicie małą pamięć, i wysokie koszty produkcji. W latach 90 xx wieku, bardzo popularne stały się płyty CD. W odróżnieniu od cartridgów, były one bardzo pojemne i tanie w produkcji. Ojcami formatu były dwie firmy, czyli Philips i Sony. Na początku płyty były głównie wykorzystywane do dystrybucji muzyki, a w późniejszym czasie do filmów i gier oczywiście. Pierwszą konsolą wykorzystującą płyty CD był TurboGrafx 16 od firmy NEC, a dokładnie to po zakupie przystawki TurboGrafx-CD. Problemami TurboGrafx-CD był wolny napęd, i bardzo wysoka cena startowa, która utrzymała się do końca sprzedaży przystawki (400 dolarów, która w przeliczeniu na złotówki wynosi ok.900 zł, a i do tego trzeba było dokupić konsolę, której cena wynosiła ok 700 zł), która odstraszała potencjalnego nabywcę urządzenia.

Płyty CD a Sega i Nintendo

Sega była świadoma plusów płyt, dlatego w 1991 roku powstała przystawka do konsoli Mega Drive o nazwie Mega CD. Akcesorium, poza oczywiście możliwością uruchomiania gier, umożliwiało odtwarzanie muzyki. niestety, ale tak samo jak NEC, Sega popełniła kilka błędów przy produkcji napędów, dlatego mimo ogromnemu wysiłkowi Segi, nie odniosły one wielkiego sukcesu, a nawet w pewnym sensie przyczyniły się do powstania ESRB (a bardziej gry, które ukazały się na systemie). Kolejną firmą chętną na użycie napędów od Sony było Japońskie Nintendo. Wybór akurat Sony nie był przypadkowy, zwłaszcza że Nintendo kupowało od Sony układy dźwiękowe do swojego SNESa. Prace nad Nintendo Play-Station trwały, powstały pierwsze prototypy konsoli (jeden z nich stał się najdrożej sprzedaną konsolą w historii, osiągając cenę blisko 1,5 miliona złotych), aż nagle Nintendo zerwało współpracę z Sony, i zwrócili się o pomoc do drugiego posiadacza patentu na płyty CD, czyli do Philipsa. Ze współpracy obu firm powstał Philips CD-i, ale i on nie odniósł sukcesu. Warto zaznaczyć, że Nintendo pierwszą konsolę z napędem płyt wypuści dopiero w 2001 roku. W późniejszym czasie Sega złożyła propozycję Sony do zbudowania wspólnej konsoli, ale do współpracy nigdy nie doszło, bo w międzyczasie Sony zaczęło tworzyć swoją własną konsolę, czyli Playstation.

Sony Playstation

Po przejściach z Segą i Nintendo, Sony postanowiło zbudować konsolę na własną rękę. Konsola miała 32 bitowy procesor RISC taktowany zegarem 33,8 Mhz, 2MB pamięci ram, 1MB VRamu, generowała grafikę poligonalną, z czego obsługiwała generowanie 180 000 poligonów oteksturowanych na na sekundę, i 360 000 poligonów nieoteksturowanych na sekundę. Sony, jako że posiadało prawa do płyt CD i produkcji ich napędów, umieściło w konsoli napęd krążków, o podwójnej prędkości odczytu. Do zapisu stanu swoich ulubionych gier, gracz musiał korzystać z zewnętrznych kart pamięci, o pojemnościach od 128 KB do 8 MB. Do konsoli dołączony był również kontroler, który z biegiem lat przeszedł szereg zmian. Na samym początku był kontroler, który ułożeniem przycisków bardzo przypominał ten od Super Nintendo. Potem, ze względu na powstające gry, dodano dwie gałki analogowe, i kontroler nazwano „Dual analog”. ostatnią zmianą było dodanie wibracji, dzięki czemu powstał „Dual shock”. Konsola dostała kilka rewizji, w tym model PSone, do którego można było podłączyć mały ekran LCD, oraz korzystać z zasilania 12V (zapalniczka samochodowa). premiera konsoli odbyła się w 3 grudnia 1994 w Japonii, i 29 września 1995r w Stanach zjednoczonych. sama konsola sprzedała się w ponad 100 000 sztuk, w związku z czym zaliczana jest do jednych z najlepiej sprzedających się konsol w historii. Do świetnej sprzedaży konsoli przyczyniły się: świetne gry wydawane tylko na Playstation, niska cena, i wbudowany odtwarzacz filmów i muzyki. Lecz niestety, ale Sony przez cały cykl życia konsoli miało problem z piractwem.

Piractwo na Playstation 1

Sony toczyło bardzo nierówną walkę z piratami. Najpopularniejszym zabezpieczeniem była blokada regionalna, która nie pozwalała na granie w tytuły z np: USiA na europejskiej konsoli. i to udało się jednak obejść, za pomocą różnych urządzeń wpinanych w porty rozszerzeń konsoli. Sony postanowiło załatać tą lukę….usuwając gniazda rozszerzeń, lecz i to nie powstrzymywało piratów, którzy za pomocą małego układu obchodzili i zabezpieczenia regionalne konsoli, i zabezpieczenia antypirackie. Mowa tu oczywiście o Modchipie, czyli malutkim układziku, który wlutowywało się w płytę główną. ostatecznie jedynym modelem Playstation 1, w którym udało się jako tako ukrócić piractwo, był PSone.

i w ten o to sposób prezentuje się historia jednej z najważniejszych konsol do gier